مسأله وجود در فلسفه ابن سینا
19 بازدید
محل نشر: مدرس علوم انسانی » زمستان 1376 - شماره 5 »(19 صفحه - از 138 تا 156)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : گروهی
زبان : فارسی
محور اصلی نظام فلسفی ابن سینا وجودشناسی است.نظریهء ابن سینا در باب وجود،بر اصل تمایز میان‏"ماهیّت‏"و"وجود"مبتنی است.اهمیّت این اصل تا آنجاست که وی بسیاری‏ از مباحث الهیات و نیز جهان‏شناسی خود را بر پایه آن استوار می‏سازد. ابن سینا با الهام از متون دینی،اصلی را در فلسفه خود وضع می‏کند که فلسفهء اسلامی‏ از آن پس از آن اصل تبعیت می‏کند.همین که خدا را تنها موجودی بدانیم که هیچ‏گونه عدمی‏ در ساحت او راه ندارد،به منزلهء قبول این امر است که خدا وجود محض است و ورای او چیزی یافت نمی‏شود.لازمهء منطقی چنین سخنی،اثبات وجود خدا به وسیلهء برهان جدیدی‏ است که ابن سینا نام آن را برهان صدّیقین می‏نهد. این مقاله به بررسی مسألهء وجود از دیدگاه ابن سینا می‏پردازد،تا معلوم شود چرا تمایز ما بعد الطبیعی میان‏"ماهیّت‏"و"وجود"،که مورد غفلت ارسطو واقع شده است،اشتغال‏ اصلی و عمدهء ابن سیناست و چرا این مسأله که فلسفه اسلامی در این جهت و در خصوص‏ نتایج و صحت آن گامهای بلندی برداشته است،اساس وجودشناسی ابن سینا قرار می‏گیرد.
آدرس اینترنتی